Kenya FlagWij sparen en werken om een waterput te kunnen graven in Kikambala (Kenia):

Deze mooie bedanking kregen we via de VZW Equality: 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 15 maart organiseerden we een reuze sponsortocht met de hele school om eindelijk voldoende geld in het laatje te krijgen voor de waterput in Kikambala. Deze actie bracht zo maar eventjes € 3388,80 op. In één klap voldoende om de put te betalen.

Zie hier enkele sfeerbeelden:

       

       

       

Het uitgraven van de put gebeurt in door de plaatselijke bevolking.

Hier zie je de mensen die de put gaan graven:                                     En dit is de plaats waar de waterput gegraven zal worden:

 

 

Zo zal de put er gaan uitzien:

 

Deze jongeren maken voor onze school een spandoek met de boodschap dat drinkbaar water voor iedereen noodzakelijk is:

 

 

 

Dit is het contract voor het graven van de waterput:

 

 

 

Op 8 december 2006 wordt dan begonnen met het graven van de put:

 

Uiteindelijk zijn het Solomon, Kolindi, Kitsao en Kenga die de put zullen graven:

 

De grond is er versteend, het woord "graven" is hier dus niet echt van toepassing want het is eerder steenkappen.

               

 

Als de put zo'n anderhalve meter diep is, moet er een geit geslacht worden. Volgens het geloof van de inwoners van Kikambala is dat noodzakelijk voor een goed en veilig verloop van de werkzaamheden.

       

 

Nadat de geit geslacht is, moeten ze, volgens het ritueel, het bloed in de grond laten sijpelen. Dat biedt bescherming. Zo zijn ze "verzekerd" tegen arbeidsongevallen.

       

 

De geit wordt boven de put gehangen en gevild. De huid kan voor van alles en nog wat gebruikt worden. Ondertussen wachten de kinderen geduldig op het eetfestijn.

       

 

Geit met sima: heerlijk!!!

       

 

De jongens moeten elkaar aflossen. Hoe dieper ze graven, hoe minder zuurstof er is.

Het wordt dan wel gevaarlijk en langer dan tien minuten kunnen ze niet beneden blijven.

De stenen worden met emmers naar boven gehaald en bewaard, voor weer een ander project...

Voor ieders veiligheid wordt de put elke dag na het graven zorgvuldig afgedekt.

Hoe vorderen de werkzaamheden?

8 december 2006: start van de werkzaamheden,
27 februari 2007: 37 meter diep,
1 mei 2007: 57 meter diep,
25 mei: 65 meter diep...

Water zit tussen 65 en 80 meter diepte...

... we wachten ongeduldig op een foto van het eerste emmertje...

 

 

Nog in Kikambala: een huis voor Mozes.

 

Een waterput van om en bij de 80 meter diep... dat levert een hoop stenen op en daar kan je natuurlijk weer wat anders mee doen.

Op dezelfde grond waarop de waterput uitgegraven werd, werd voor Mozes en zijn familie een huis gebouwd.

Behalve stenen uit de put was er natuurlijk nog ander materiaal nodig en ook dat kon weer met onze steun aangekocht worden.

Het terrein moet eerst worden opgemeten en daarna moeten de materialen worden aangekocht, de balken, de kaders voor de deuren, cement, zand en grote stenen voor de fundamenten.

Wat niet op een gewone kar kan worden vervoerd, gaat met de vrachtwagen mee.

De basisconstructie wordt gemaakt van houten balken.
Hiernaast zie je metser Kaluné aan het werk...

De onderkanten, hoekkanten en de constructie waar de deuren zullen komen, worden gemetst met cement en grote stenen. Het zou te kostelijk worden als het hele huisop die manier zou worden gebouwd.
Daarom worden de muren verder opgevuld met zand, koeienuitwerpselen en kleine stenen uit de waterput

De deuren worden geplaatst, het golfplatendak wordt er op gelegd en... klaar is Kees.
In zes weken tijd is de klus geklaard: een mooi huisje met twee kamers en sanitaire voorziening...


Dit is wel degelijk de badkamer zoals ze door Mozes zelf werd ontworpen en geplaatst...

Mozes' moeder poseert hier in haar fonkelnieuwe woonst.
De foto geeft een goed idee hoe het huisje er aan de binnenkant uit ziet.

 

Voor ons Kenia-project werken wij samen met de V.Z.W. Equality.